Mijn naam is Karlijn Groet. Ik werk ruim 16  jaar met veel plezier als docent Engels in de bovenbouw van het middelbaar Montessori onderwijs. Ik heb in die jaren het stress-niveau onder leerlingen en personeel erg omhoog zien gaan.

Wat daarvan precies de reden is, kan ik niet zeggen. Maar wat opvalt, is dat beide groepen binnen hun (school)werk erg gericht zijn op denken en minder op voelen. Bij denken staat het hoofd centraal, bij voelen staan de zintuigen centraal.

Beiden zijn belangrijk en hebben ons veel gebracht. Maar langzaam is het hoofd een overmatig grote rol graan spelen in eigenlijk alles wat we doen. Terwijl het ook datzelfde hoofd is waarmee we piekeren en doemdenken.

Het begon natuurlijk al op de kleuterschool. Je krijgt krijtjes om een tekening mee te maken, niet om te kijken hoe ze proeven. Vogels leer je spellen, niet naar luisteren en wanneer vroeg een juf je hoe een edding ruikt? Of waar in je lichaam je het verdriet voelt dat je tranen verraden?

Naar mate we ouder worden dwalen we nog meer af van ons gevoel. We leren analyseren, redeneren, plannen, onderzoeken, abstraheren, concluderen en vooral: uitvoeren.

Maar wanneer was de laatste keer dat je jezelf gelukkig hebt gedacht?

Om die reden ben ik naast docent Engels, ook mindfulness trainer voor (mensen in) het onderwijs geworden.

Ik geef zesweekse mindfulness cursussen aan leerlingen in de bovenbouw, aan beginnende studenten en aan...het personeel!

Geïnteresseerd geraakt? Neem contact met me op!